Dong-Yih Machinery Co., Ltd.

ความรู้เครื่องจักรอาหาร

การบูรณาการไลน์การผลิต: เครื่องต่างแบรนด์เชื่อมต่อกันได้หรือไม่?

ไลน์ซาลาเปาเกี๊ยวหนึ่งไลน์ เครื่องผสม เครื่องห่อไส้ เครื่องเรียงถาด เครื่องนึ่ง เครื่องแช่แข็งเร็ว และเครื่องบรรจุ มักมาจากต่างแบรนด์ เชื่อมกันได้หรือไม่? ส่วนใหญ่ได้ แต่ต้องจัดการเรื่องความเร็วที่สอดคล้อง การต่อความสูง การเชื่อมโยงสัญญาณ อินเตอร์ล็อกความปลอดภัย และการแบ่งความรับผิดชอบ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือทุกเครื่องปกติ แต่ทั้งไลน์กลับเดินไม่ราบรื่น

รายการตรวจก่อนเปิดเครื่อง: ก่อนเริ่มงานทุกวันต้องดูอะไร

ใช้เวลาไม่กี่นาทีตรวจก่อนเปิดเครื่องทุกวัน ช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้ตลอดทั้งวัน ได้แก่ สภาพความสะอาด การประกอบชิ้นส่วน ปุ่มหยุดฉุกเฉินและฝาครอบ ไฟฟ้าและลม การหล่อลื่นและสิ่งแปลกปลอม และสุดท้ายคือการเดินเครื่องเปล่า นี่คือแนวทางการตรวจก่อนเปิดเครื่องที่ใช้ได้กับเครื่องจักรอาหารทั่วไป รายละเอียดของแต่ละรุ่นให้ยึดตามคู่มือการใช้งานของผู้ผลิต

การทำความสะอาดประจำวัน: ขั้นตอนถอดล้างเครื่องห่อไส้และขึ้นรูป

เครื่องห่อไส้ต้องถอดล้างทุกวันเมื่อเลิกงาน เพราะโดว์และไส้จะตกค้างในถังป้อน สกรู หัวฉีด และชิ้นส่วนตัด ขั้นตอนทั่วไปคือ หยุดเครื่อง ตัดไฟ ล็อก กำจัดวัตถุดิบตกค้าง ถอดชิ้นส่วน ล้างเบื้องต้น ขัดด้วยสารทำความสะอาด ล้างน้ำให้สะอาด ฆ่าเชื้อ ทำให้แห้ง และประกอบ ชิ้นส่วนใดถอดได้ และใช้น้ำฉีดโดยตรงได้หรือไม่ ให้ยึดตามคู่มือของผู้ผลิต

ความต่างระหว่าง CIP (ล้างในที่) กับ COP (ถอดล้าง)

CIP คือการไม่ถอดเครื่อง ให้น้ำยาทำความสะอาดหมุนเวียนล้างภายในท่อและถัง COP คือการถอดชิ้นส่วนออกมาล้างในอ่างล้างหรือเครื่องล้าง ระบบท่อของผลิตภัณฑ์นมและเครื่องดื่มส่วนใหญ่ใช้ CIP ส่วนเครื่องที่มีโดว์เหนียวข้นและชิ้นส่วนซับซ้อนอย่างเครื่องห่อไส้ อาศัย COP และการล้างด้วยมือเป็นหลัก

การเลือกสารทำความสะอาดและสารฆ่าเชื้อ

เครื่องจักรอาหารต้องใช้สารทำความสะอาดสำหรับอาหาร และเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของสารทำความสะอาดสำหรับอาหาร สารด่างขจัดไขมันและโปรตีน สารกรดขจัดตะกรัน น้ำยาฟอกขาว (โซเดียมไฮโปคลอไรต์) เมื่อใช้กับผิวสัมผัสอาหารและไม่ล้างน้ำออกอีก ต้องมีคลอรีนอิสระรวมไม่เกิน 200 ppm คลอรีน กรดแก่ และด่างแก่ก็ทำร้ายสแตนเลสได้ ต้องควบคุมความเข้มข้นและเวลาสัมผัส

ความปลอดภัยขณะทำความสะอาด: หยุดเครื่อง ตัดไฟ ล็อกและแขวนป้าย

อุบัติเหตุจากเครื่องจักรอาหารจำนวนไม่น้อยเกิดขึ้นระหว่างการทำความสะอาดและบำรุงรักษา ไม่ใช่ระหว่างการผลิต ระเบียบว่าด้วยสิ่งอำนวยความปลอดภัยและอาชีวอนามัย มาตรา 57 กำหนดว่า เมื่อทำความสะอาด หยอดน้ำมัน ตรวจสอบ ซ่อม หรือปรับตั้งเครื่องจักร ต้องหยุดการทำงานและการป้อนวัตถุดิบ ล็อกและติดป้าย การล็อกและแขวนป้ายคืออะไร ทำอย่างไร และอุบัติเหตุที่พบบ่อยมีอะไรบ้าง อธิบายในบทเดียว

การหล่อลื่นและบำรุงรักษา: จุดใดต้องหยอดน้ำมัน หยอดบ่อยแค่ไหน

การหล่อลื่นเครื่องจักรอาหารสำคัญเท่ากับเครื่องจักรทั่วไป แต่มีข้อกังวลเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง คือน้ำมันต้องไม่เข้าไปในอาหาร จุดที่ต้องหยอดน้ำมันโดยทั่วไปคือ ตลับลูกปืน โซ่ เฟือง รางเลื่อน และกลไกส่งกำลัง ความถี่ในการหยอดน้ำมันให้ยึดตามตารางการหล่อลื่นของผู้ผลิต หยอดมากเกินไปกลับดูดซับฝุ่นและหยดลงปนเปื้อนผลิตภัณฑ์

น้ำมันหล่อลื่นเกรดอาหาร (NSF H1) คืออะไร?

สารหล่อลื่นเกรดอาหารที่พบบ่อยที่สุดคือแบบที่ขึ้นทะเบียน NSF H1 ใช้กับส่วนที่อาจสัมผัสอาหารโดยบังเอิญ H2 ใช้ได้เฉพาะจุดที่ไม่สัมผัสอาหาร H3 เป็นน้ำมันละลายน้ำสำหรับกันสนิม และ 3H เป็นสารถอดแม่พิมพ์ หากต้องการยืนยันว่าเป็น H1 หรือไม่ ตรวจสอบหมายเลขทะเบียนได้ใน NSF White Book

การบำรุงรักษาตามรอบ: ทุกวัน ทุกสัปดาห์ ทุกเดือน และทุกปีต้องทำอะไรบ้าง

การรอให้เครื่องเสียแล้วค่อยซ่อมมักมีต้นทุนสูงที่สุด ทั้งการหยุดผลิต การทิ้งสินค้าทั้งล็อต และค่าอะไหล่ด่วน การบำรุงรักษาเชิงป้องกันคือการจัดตารางการตรวจ ทำความสะอาด หล่อลื่น และเปลี่ยนชิ้นส่วน รอบการบำรุงรักษาของแต่ละรุ่นให้ยึดตามคู่มือของผู้ผลิต บทความนี้อธิบายการแบ่งระดับงานโดยทั่วไป การแบ่งงานระหว่างทำเองกับจ้างภายนอก และวิธีเก็บบันทึกการบำรุงรักษา

ชิ้นส่วนสิ้นเปลือง: ชิ้นส่วนใดสึกหรอ และควรสำรองอะไรไว้

ชิ้นส่วนที่ต้องเปลี่ยนบ่อยที่สุดในเครื่องจักรอาหาร คือชิ้นส่วนที่เสียดสีกับแป้งและไส้โดยตรงหรือเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ ได้แก่ ซีล แผ่นปาด ใบมีดตัด สายพานลำเลียง ตลับลูกปืน สายพานส่งกำลัง และโซ่ รอบการเปลี่ยนขึ้นอยู่กับรุ่นเครื่อง ผลิตภัณฑ์ และชั่วโมงการใช้งาน โดยยึดคำแนะนำของผู้ผลิตเป็นหลัก ส่วนรายการอะไหล่สำรองให้จัดลำดับจากผลกระทบต่อการหยุดเครื่องและระยะเวลาส่งของ

การบำรุงรักษา ปรับตั้ง และเปลี่ยนสายพานลำเลียง

สายพานลำเลียงมีอยู่ในเครื่องจักรอาหารแทบทุกเครื่อง และเป็นชิ้นส่วนที่ถูกมองข้ามได้ง่ายที่สุด ความตึง การเลื้อยออกข้าง การสึกของผิว และรอยต่อที่เสียหาย ล้วนส่งผลต่อสินค้า สายพานที่สัมผัสอาหารถือเป็นอุปกรณ์สำหรับอาหาร วัสดุต้องเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร

ซีล โอริง และชิ้นส่วนพลาสติกเกรดอาหาร

ซีล โอริง แผ่นปาด และบุชชิ่งสัมผัสอาหารโดยตรง วัสดุต้องเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร ซึ่งตารางแนบ 2 กำหนดการทดสอบการแพร่กระจายสำหรับยางไว้ ส่วนสหภาพยุโรปมี (EC) No 1935/2004 ชิ้นส่วนเหล่านี้เสื่อมสภาพได้ จึงต้องตรวจและเปลี่ยนเป็นระยะ

ตะกร้าสินค้า