ซีล โอริง และชิ้นส่วนพลาสติกเกรดอาหาร

ชิ้นส่วนเหล่านี้อยู่ที่ไหน

ในเครื่องห่อไส้หรือเครื่องขึ้นรูปหนึ่งเครื่อง นอกจากสแตนเลสแล้ว ยังมียางและพลาสติกอยู่ไม่น้อย

• โอริง ซีล: อยู่ที่รอยต่อระหว่างถังป้อนกับกลไกป้อนวัตถุดิบ และข้อต่อท่อ ป้องกันไส้หรือแป้งรั่วออก
• แผ่นปาด ใบปาด: ปาดวัตถุดิบออกจากถังป้อนหรือลูกกลิ้ง
• บุชชิ่ง ชิ้นนำทาง: ลดการเสียดสีระหว่างโลหะ
• แม่พิมพ์ขึ้นรูป ชิ้นส่วนตัด: บางส่วนเป็นเรซินเกรดอาหาร
• สายพานลำเลียง: ดูการบำรุงรักษา ปรับตั้ง และเปลี่ยนสายพานลำเลียง

ชิ้นส่วนเหล่านี้ส่วนใหญ่สัมผัสอาหารโดยตรง และสึกหรอหรือเสื่อมสภาพง่ายกว่าโลหะ

ชิ้นส่วนยางต้องเป็นเกรดอาหารหรือไม่

ต้องเป็น ชิ้นส่วนเครื่องจักรที่สัมผัสอาหารโดยตรงจัดเป็นอุปกรณ์สำหรับอาหารตามนิยามในข้อ 3 ของพระราชบัญญัติการกำกับดูแลความปลอดภัยและสุขอนามัยอาหาร (食品安全衛生管理法) วัสดุจึงต้องเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร (食品器具容器包裝衛生標準)

• ข้อ 3: อุปกรณ์สำหรับอาหารต้องไม่มีสีเปลี่ยนผิดปกติ กลิ่นผิดปกติ รสผิดปกติ การปนเปื้อน เชื้อรา สิ่งแปลกปลอม หรือเส้นใยหลุดลอก
• ข้อ 6 และตารางแนบ 2: วัสดุพลาสติกนอกจากข้อกำหนดทั่วไปแล้ว ยังต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของวัสดุนั้นในตารางแนบ 2 ตารางแนบ 2 มีรายการทดสอบวัสดุและการทดสอบการแพร่กระจายสำหรับ "ยาง (ยกเว้นอุปกรณ์สำหรับให้นมทารก)" เช่น ขีดจำกัดปริมาณตะกั่วและแคดเมียม และขีดจำกัดการแพร่กระจายของฟีนอล ฟอร์มาลดีไฮด์ สารตกค้างจากการระเหย สังกะสี และโลหะหนัก เมื่อใช้ตัวทำละลายอย่างน้ำ กรดอะซิติก 4% และเอทานอล 20% ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด และยังมีรายการวัสดุพลาสติกหลายชนิด เช่น พอลิเอทิลีน พอลิโพรพิลีน พอลิคาร์บอเนต และพอลิเอไมด์ (ไนลอน)

ฝั่งสหภาพยุโรป (EC) No 1935/2004 เป็นกฎระเบียบกรอบของวัสดุสัมผัสอาหาร ข้อ 3 กำหนดว่าภายใต้สภาพการใช้งานปกติหรือที่คาดการณ์ได้ วัสดุต้องไม่ถ่ายโอนองค์ประกอบสู่อาหารจนถึงระดับที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ทำให้องค์ประกอบของอาหารเปลี่ยนแปลงอย่างยอมรับไม่ได้ หรือทำให้คุณลักษณะทางประสาทสัมผัสของอาหารด้อยลง ภาคผนวก 1 ระบุให้ยาง ซิลิโคน พลาสติก โลหะและโลหะผสม ฯลฯ เป็นกลุ่มวัสดุที่อาจกำหนดมาตรการเฉพาะได้ อุปกรณ์หรือสินค้าที่ส่งออกไปยุโรปอาจต้องมีคำประกาศความสอดคล้องที่เกี่ยวข้อง

เมื่อจัดซื้อซีล ให้ผู้จำหน่ายแสดงรายงานผลทดสอบที่เป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร หรือเอกสารรับรองความสอดคล้องด้านการสัมผัสอาหารตามที่ประเทศปลายทางกำหนด อย่าใช้โอริงอุตสาหกรรมทั่วไปจากร้านฮาร์ดแวร์แทนชิ้นส่วนเกรดอาหารของผู้ผลิต

ชิ้นส่วนพลาสติกจะมีสารแพร่ออกมาหรือไม่

วัสดุทุกชนิดอาจมีองค์ประกอบปริมาณเล็กน้อยถ่ายโอนสู่อาหาร สิ่งที่กฎหมายกำหนดคือต้องไม่เกินค่าจำกัดภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด ปัจจัยที่มีผลต่อการแพร่กระจาย

• อุณหภูมิ: อุณหภูมิสูงเพิ่มการแพร่กระจาย ช่วงทนความร้อนของชิ้นส่วนต้องเหมาะกับสภาพการใช้งานและการล้าง
• ไขมันและกรด: อาหารที่มีน้ำมันและเป็นกรดมีผลต่อพลาสติกบางชนิดมากกว่า นี่คือเหตุผลที่การทดสอบการแพร่กระจายใช้ตัวทำละลายต่างกัน เช่น นอร์มัลเฮปเทน กรดอะซิติก และเอทานอล
• การเสื่อมสภาพ: ชิ้นส่วนเก่าที่แตกร้าว สีเปลี่ยน หรือผิวหยาบ อาจปล่อยเศษออกมาและล้างยากขึ้น
• สารเคมี: ด่างเข้มข้น น้ำยาฆ่าเชื้อที่มีคลอรีน และตัวทำละลาย ทำให้ยางและพลาสติกบางชนิดบวมหรือแข็งตัว

คุณสมบัติโดยประมาณของวัสดุที่พบบ่อย (ข้อมูลจริงให้ยึดตามผู้จำหน่าย)

• NBR (ยางไนไตรล์): ทนน้ำมันได้ดี มักใช้เป็นซีลที่สัมผัสไขมัน
• EPDM: ทนน้ำร้อน ไอน้ำ และน้ำยาทำความสะอาดที่เป็นด่าง แต่ไม่ทนน้ำมัน
• ซิลิโคน: ทนอุณหภูมิได้ช่วงกว้างทั้งร้อนและเย็น แต่ทนการสึกและการฉีกขาดได้น้อยกว่า
• ยางฟลูออโร (FKM): ทนความร้อนและสารเคมี ราคาสูงกว่า
• POM (พอลิอะซีทัล) ไนลอน UHMW-PE: พบบ่อยในชิ้นส่วนทนการสึก เช่น ชิ้นนำทาง แผ่นปาด และเฟือง

ควรเปลี่ยนบ่อยแค่ไหน

ยึดตามคำแนะนำของผู้ผลิตและสภาพจริง ตรวจทุกวันขณะถอดล้าง หากพบสภาพต่อไปนี้ให้เปลี่ยน

• แตกร้าว บิ่น เสียรูป (ถูกกดแบนแล้วไม่คืนรูป)
• แข็งขึ้นหรือเหนียวขึ้น สีเปลี่ยน
• ผิวหยาบ มีคราบหรือกลิ่นที่ล้างไม่ออก
• เริ่มมีวัตถุดิบรั่วหรือน้ำมันรั่ว

ซีลราคาไม่สูง แต่เมื่อเสียอาจทำให้วัตถุดิบรั่ว การปนเปื้อน หรือน้ำหนักทั้งล็อตคลาดเคลื่อน แนะนำให้มีสำรองไว้เสมอ

การใช้งานและการเก็บรักษา

• ขณะติดตั้งอย่าใช้เครื่องมือปลายแหลมงัด เพื่อไม่ให้ซีลถูกบาด
• หากต้องหล่อลื่นซีลเพื่อให้ติดตั้งง่าย ให้ใช้สารหล่อลื่นเกรดอาหาร
• เก็บอะไหล่สำรองในที่เย็น ไม่โดนแสง และแห้ง ยางจะเสื่อมตามเวลา ให้ใช้หลักเข้าก่อนออกก่อน

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: โอริงต้องเป็นเกรดอาหารเสมอหรือไม่?
ตอบ: โอริงที่สัมผัสอาหารจัดเป็นอุปกรณ์สำหรับอาหาร วัสดุต้องเป็นไปตามมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร ไม่ควรใช้ของอุตสาหกรรมทั่วไปแทน

ถาม: ไต้หวันมีมาตรฐานทดสอบสำหรับชิ้นส่วนยางหรือไม่?
ตอบ: มี ตารางแนบ 2 ของมาตรฐานสุขอนามัยของอุปกรณ์ ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์อาหาร มีข้อกำหนดการทดสอบวัสดุและการทดสอบการแพร่กระจายสำหรับยาง (ยกเว้นอุปกรณ์สำหรับให้นมทารก)

ถาม: ซีลต้องเปลี่ยนบ่อยแค่ไหน?
ตอบ: ยึดตามคำแนะนำของผู้ผลิต และตรวจทุกวันขณะถอดล้าง หากแตกร้าว เสียรูป แข็งขึ้น หรือมีวัตถุดิบรั่วให้เปลี่ยน

ถาม: ใส่ซีลไม่เข้า ทาน้ำมันพืชได้หรือไม่?
ตอบ: แนะนำให้ใช้สารหล่อลื่นเกรดอาหาร เพราะน้ำมันพืชเหม็นหืนได้ง่าย